ქალთა მიმართ ოჯახში ძალადობა

   გაეროს მოსახლეობის ფონდის (UNFPA)  მიერ განხორციელდა ეროვნული კვლევა ქალთა მიმართ ოჯახში ძალადობის ესახებ. კვლევა განხორციელდა მსოფლიო ჯანდაცვის ორგანიზაციის მეთოდოლოგიის საფუძველზე, მოიცავდა როგორც თვისობრივ, ისე რაოდენობრივ კომპონენტებს და მასში მონაწილეობდა 2.385  ქალი ერვნული მასშტაბით, ასაკობრივი ჯგუფი 15-49წ.

კვლევის შედეგად გამოვლინდა, რომ  :
მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოში ტრადიციული კულტურული ნორმებიდან გამომდინარე ოჯახი მიჩნეულია უსაფრთხო ადგილად, არსებობს დიდი განსხვავება წარმოსახვით, იდეალიზებულ ოჯახს და რეალურ ოჯახს შორის, სადაც ზალადობის პირდაპირი თუ ირიბი ფორმების შედეგად ქალები ყოველდღიურად ოჩაგრებიან, ირღვევა მათი ძირითადი უფლებები თუ თავიდუფლებები.

1.ქორწინებაში მყოფ ქალთა 9,1% (ყოველი მე-11 ქალი) აღიარებს, რომ გამხდარა ფიზიკური ძალადობის მსხვერპლი მეუღლის/პარტნიორის მხრიდან.

2.ქალთა 14% აღიარებს, რომ გამხდარა ემოციური ძალადობის მსხვერპლი.

3.ქალთა 35% აღნიშნავს, რომ  მეუღლის/ პარტნიორის მხრიდან გამოუცდია ძალადობის სხვადასხვა ფორმები ქცევის კონტროლის მიზნით, აქედან ქალთა 29%-ს არ აქვს უფლება ურთიერთობა ჰქონდეს საკუთარ ოჯახთან, ქალთა 11,6%-ს სჭირდება ქმრის ნებართვა ექიმთან წასასვლელად.

4.იმ ქალთა 2,7%-ს, რომლებიც ოდესმე ყოფილანნ ფეხმძიმედ, გამოუცდიათ ფიზიკური ზალადობა ორსულობის პერიოდში. რესპოდენტთა უმრავლესობის მიხედვით, პირი, რომელსაც ასეთი ზალადობა აქვს ჩადენილი, მათი შვილის მამაა;

5.ქალთა 50% ფიქრობს, რომ  ცოლი ქმარს უნდა უჯერებდეს, იმ შემთხვევაშიც კი, თუ არ ეთანხმება;

6.ქალთა 34,1% ქმრის მიერ ცოლის ცემას გარკვეულ შემთხვევებში დასაშვებას მიიჩნევს;

7.ქალთა 16.0% ფიქრობს, რომ ცოლის მოვალეობაა ქმართან სქესობრივი კავშირი ჰქონდეს ამ შემთხვევაშიც კი, თუ იმ მომენტში თავად ეს არ სურს..

კვლევამაც ცხადყო, რომ ქალთა დიდი ნაწილი ოჯახში ქალის ჩაგვრას ბუნებრივ, მისაღებ მოვლენად მიიჩნევს. ამასთან, ქალები უფრო გახსნილად საუბრობენ ძალადობის იმ ფორმების შესახებ, რომლებიც სოციალურად მისაღებია (მაგ.კონტროლი) და ცდილობენ დამალონ სიმართლე, როდესაც საქმე ფიზიკურ ან სექსუალურ ძალადობას ეხება. არსებული სოციალური ტაბუსა და სტიგმის გამო ქალებს ესინიათ ან რცხვენიათ ამ თემაზე ხმამაღლა საუბარი.
კვლევები ადასტურებს, რომ რეალურად ქვეყანაში ოჯახში ძალადობის მსხვერპლი გაცილებით დიდი რაოდენობა არსებობს.

ქალთა 78,3% მიიჩნევს, რომ ოჯახში ძალადობა ოჯახური პრობლემაა და მისი ოჯახს გარეთ გატანა დაუშვებელია.
ქალების 27,8% არავის უზიარებს ოჯახში ძალადობის პრობლემებს.

 ეს იმას ნიშნავს, რომ ქალების მესამედი მარტო ართმევს თავს ოჯახში ძალადობას და უაზლოეს ადამიანებსაც კი (ოჯახის წევრები, მშობლლები, მეგობრები)უუმალავს ამ პრობლემას. ქალების საკმაოდ  დიდი ნაწილი ეძებს დახმარებას ახლობლების წრეში (მშობლები, მეგობრები, მეზობლები, მოძღვარი) მაგრამ ვერ ირებს.

საქართველოს 2006 წლიდან მოქმედებს კანონი ოჯახში ძალადობის შესახებ, რომელიც სახელმწიფო რეგულირების ქვეშ აქცევს ოჯახში ძალადობის ფაქტებს და აწესებს მსხვერპლთა დაცვის მექანიზმებს.

ოჯახში ძალადობის მსხვერპლთათვის მოქმედებს რამოდენიმე თავშესაფარი,სადაც ხდება მათთვის იურიდიული, ფსიქოლოგიური, საამედიცინო და სოციალური დახმარების აღმოჩენა. მიუხედავად ამისა,ქალები იშვიატად მიმართავენ სოციალურ ინსტიტუტებს დახმარებისათვის:ქალთა მხოლოდ 2% მიმართავს პოლიციას, ხოლო ქალთა არასამთავრობო ორგანიზაციებს მიმართავს მხოლოდ 1%.
საგულისხმოა, რომ ძალადობის სხვადასხვა ფორმების გავრცელება მჭიდრო კავშირსია განათლების დონესთან. რაც უფრო დაბალია ქალის განათლების დონე, მით უფრო მაღალია ალბათობა, რომ ქალი ძალადობის მსხვერპლი გახდეს. მაგალითად, ქალები რომლებსაც აქვთ არასრული საშუალო განატლება (60%) უფრო ხშირად ექცევიან ქმრის კონტროლის ქვეშ, ვიდრე ქალები, რომლებსაც აქვთ სრული საშუალო, პროფესიული ან უმაღლესი განათლება (35%).
ოჯახში ძალადობა ადამიანის ყფლების დარღვევაა და უშუალო ზემოქმედებას ახდენს ქალის ფიზიკურ და ფსიქიკურ ჯანმრტელობაზე. ზალადობას უარყოფითი გავლენა აქვს სოციალურ კეთილდრეობაზე, ბავშვებზე, ოჯახებსა და საზოგადოებაზე.
თითოეული ქალის უფლებაა იცხოვროს ღირსეულად და უსაფრთხოდ და უზრუნველყოს უსაფრთხო გარემო საკუთარი შვილებისა და ოჯახისათვის.

Advertisements

გენდერული თანასწორობა და ქალის დისკრიმინაცია

საუკუნეების მანძილზე ქალები ცდილობდნენ ტრადიციულ საზოგადოებაში, რომელშიც მამაკაცები დომინირებდნენ, მოეპოვებინათ იგივე უფლებები და თავისუფლებები, რაც მამაკაცებს გააჩნდათ.
21-ე საუკუნეში აღიარებულია, რომ ყველა ადამიანი იბადება თავისუფალი, ხელშეუხებელი ღირსებითა და თანასწორი უფლებებით. ადამიანისათვის ბოძებული ყველა უფლება და თავისუფლენა უნივერსალურია და მათი შეზრუდვა ნებისმიერი, მათ სორის სქესის ნიშნით, უკანონოა.
დღეს გენდერული თანასწორობა, ანუ თანასწორობა მამაკაცსა და ქალს შორის, ადამიანის უფლებათა განუყოფელი ნაწილია. იგი გულისხმობს ქალთა და მამაკაცთა თანაბარ წარმოჩენას, უფლებამოსილია, პასუხისმგებლობასა და ტანასწორ მონაწილეობას პირადი და საზოგადოებრივი ცხოვრების ყველა სფეროსი.
გენდერული თანასწორობის უგულველყოფა სქესის საფუძველზე დისკრიმინაციას წარმოადგენს.ქალის დისკრიმინაცია ნიშნავს:
სქესის ნიშნით ნებისმიერ განსხვავებას, გამიჯვნას ან შეზღუდვას,რომელმაც შესაძლებელია შედეგად მოიტანოს ან რომლის მიზანია ქალის მიერ, პოლიტიკურ, ეკონომიკურ, სოციალურ,კულტურულ,სამოქალაქო ან ნებისმიერ სხვა სფეროში, ადამიანის უფლებებით სარგებლობს ან მათი გამოყენების დაბრკოლება ან სრული უარყოფა.
ქალის დისკრიმინაცია არღვევს ტანასწორუფლებიანობისა და ადამიანური ღირსების პატივისცემის პრინციპებს,ხელს უშლის მამაკაცის ტანაბრად ქალის მონაწილეობას ქვეყნის პოლიტიკურ,სოციალურ,ეკონომიკურ და კულტურულ ცხოვრებაში;აბრკოლებს საზოგადოებისა და ოჯახის კეთილდრეობის ზრდას და ართულებს ქალის შესაძლებლობათა სრულად გამოვლენას ქვეყნისა და კაცობრიობის საკეთილდრეოდ.
გენდერული თანასწორობა დაქალის უფლებები დაცულია საქართველოს კონსტიტუციით,კანონმდებლობითა და იმ საერთაშორისო აქტებითა და დოკუმენტებით,რომელთა ხელშემკვრელი მხარეც არის საქართველო და რომლებიც დღეს საქართველოს კანონმდებლობის განუყოფელი ნაწილია.
ესენია:

ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაცია;
სამოქალაქო და პოლიტიკური უფლებების საერთასორისო პაქტი;
ეკონომიკური, სოციალური და კულტურული უფლებების საერთაშორისო პაქტი;
ქალის მიმართ ყველა ფორმის დისკრიმინაციის აღმოფხვრის კონვენცია;

ადამიანის უფლებათა და ძირითად ტავისუფლებათა დაცვის ევროპული კონვენცია;

პეკინის დეკლარაცია და სამოქმედო პლატფორმა;

მოსახლეობის და განვიტარების ქაიროს კონვენციის სამოქმედო პროგრამა;
გაეროს უსიშროების საბწოს რეზოლუცია №1325;
ათაასწლეულის ეკლარაცია და ატასწლეულის განვითარების მიზნები;

დრედღეობიტ საქარტველოში გენდერული თანასწორობის დამკვიდრება რეალურ პრიორიტეტს წარმოადგენს.2006 წელს საქარტველოს პარლამენტმა მიიღო გენდერული თანასწორობის სახელმწიფო კონცეფცია. კონცეფციის მიზანია ქალსა და მამაკაცს სორის ტანაბარი უფლებების და შესაძლებლობების დამკვიდრება და მათი ეფექტური განხორციელების უზრუნველყოფა.

კონცეფცია განამტკიცებს გენდერული თანასწორობის პრინციპებს სახელმწიფო და საზოგადოებრივი ცხოვრების ყველა სფეროსი და განსაზღვრავს სქესის ნისნით დისკრიმინაციის ყველა ფორმის პრევენციისა და აღმოფხვრის, ასევე გენდერული ტანასწორობის მისაღწევად საჭირო ღონისძიებებს.

ბავშვებს და ახალგაზრდებს!!!

ბავშვებს და ახალგაზრდებს შესაძლებლობა გაქვთ თქვენი ფიქრები, იდეები და შეხედულებები გაუზიაროთ გაერო-ს გენერალურ მდივანს – ბან კი მუნს. ამისათვის, თქვენი გენერალური მდივნისადმი გზავნილები მომწერეთ ელექტრონულ ფოსტაზე : ninoochitishvili@gmail.com ან მიწერეთ გიორგი ჭეხანს საქართველოს ახალგაზრდობის ელჩს გაეროში Facebook-ის ოფიციალურ გვერძე  და ის  მათ წიგნის სახით შეკრულს გადაცემს ბან კი მუნს ოქტომბერში, როდესაც  შევხვდება. არაინგლისურად გამოგზავნილ გზავნილებს.
გთხოვთ, გაუზიაროთ თქვენს მეგობარ ბავშვებსა და ახალგაზრდებს, რომ რაც შეიძლება მეტს ჰქონდეს შესაძლებლობა თავისი ხმა მიაწვდინოს გაერო-ს გენერალურ მდივანს.
     წარმატებებს გისურვებთ ყველას!

საქართველოს პროკურატურის განცხადება

“სასჯელაღსრულების დეპარტამენტის თანამშრომელთა მიმართ საქართველოს პროკურატურაში მიმდინარე გამოძიების ამ ეტაპზე, სისხლის სამართლის კოდექსის 1441 (წამება) და 1443 (დამამცირებელი ან არაადამიანური მოპყრობა) მუხლებით გათვალისწინებული ბრალდებით დაკავებულია 10 მოხელე, ერთს ბრალდება წარედგინა დაუსწრებლად და იძებნება. მიმდინარეობს საგამოძიებო მოქმედებები სხვა დამნაშავე პირთა დასადგენად.

სასჯელაღსრულების დეპარტამენტის თანამშრომელთა მიმართ საქართველოს პროკურატურაში მიმდინარე გამოძიების ფარგლებში დაკავებული არიან:

1.გაგა მკურნალიძე – სასსჯელაღსრულების დეპარტამენტის თავმჯდომარის მოადგილე

2. დავით ხუჭუა – მე-8 საპყრობილის დირექტორი

3. ვიქტორ ყაჭეიშვილი – მე-8 საპყრობილის დირექტორის მოადგილე

4. ლევან ფურცხვანიძე – მე-8 საპყრობილის უსაფრთხოების განყოფილების უფროსი

5. გიორგი კვარაცხელია – მე-8 საპყრობილის რეჟიმის უფროსი ინსპექტორი

6. ოლეგ ფაცაცია – მე-8 საპყრობილის რეჟიმის განყოფილების უფროსი

7. მანუჩარ ლომთაძე – მე-8 საპყრობილის კონტროლის ინსპექტორი

8. გელა ცომაია – მე-8 საპყრობილის ოპერატიული მორიგე

9. ლევან ფხალაძე – მე-8 საპყრობილის კონტროლიორი

10. ბორის ფარულავა – მე-8 საპყრობილის უსაფრთხოების განყოფილების ინსპექტორი

11.დაუსწრებლად წარედგინა ბრალდება და იძებნება მე-8 საპყრობილის ყოფილი მორიგე ინსპექტორი –ვლადიმერ ბედუკაძე

გამოძიების მიერ მოპოვებული მტკიცებულებებით დადგინდა, რომ გლდანის მე-8 საპყრობილეში არსებობდა რამდენიმე ჯგუფი, რომლებიც არღვევდნენ პატიმართა უფლებებს, ზოგ შემთხვევაში ადგილი ჰქონდა წამების ფაქტებს.

 

უნდა აღინიშნოს, რომ მოხელეთა ერთი ჯგუფი, ლევან ფურცხვანიძისა და ვლადიმერ ბედუკაძის ხელმძღვანელობით,  ახორციელებდა პატიმართა მიმართ სასტიკ და არაადამინურ მოპყრობას, წამებას, ვიდეო ფირზე აღბეჭდავდა საკუთარ და სხვა პირთა დანაშაულებრივ ქმედებებს  და სოლიდური ანაზღაურების სანაცვლოდ  გადასცემდა მესამე პირებს. მესამე პირთათვის ჩანაწერების გადაცემას ორგანიზებას უწევდნენ თამაზ თამაზაშვილი და თამაზ ელიზბარაშვილი.

ნებისმიერი პატიმრის კანონიერი უფლების ან ჯანმრთელობის ხელყოფა უმკაცრესად იქნება დასჯილი. გამოძიება გრძელდება და მისი მიმდინარეობისა და შედეგების შესახებ ინფორმაციას დამატებით მოგაწვდით.”

http://www.justice.gov.ge

სახალხო დამცველის მოადგილემ ბოლო დროს განვითარებულ მოვლენებთან დაკავშირებით საგანგებო ბრიფინგი გამართა

2012 წლის 19 სექტმბერს, 18 საათზე, სახალხო დამცველის მოადგილემ  ბრიფინგი გამართა, სადაც სახალხო დამცველის ოფისის სახელით კიდევ ერთხელ გამოხატა უკიდურესი აღშფოთება ვიდეო ჩანაწერებში ასახული ფაქტების გამო, რომლებიც ბოლო 2 დღეა ვრცელდება მედიასაშუალებების მიერ. აღნიშნულ ჩანაწერებში ასახულია როგორც წამების, ასევე არაადამიანური და ღირსების შემლახავი მოპყრობის არაერთი შემთხვევა.

მსაგავსი ფაქტების შესახებ ინფორმაცია სისტემატურად აისახებოდა სახალხო დამცველის ყოველწლიურ ან სპეციალურ ანგარიშებში, თუმცა  ჩანაწერების შინაარსმა ყოველგვარ ზღვარს გადააჭარბა.

მიგვაჩნია რომ,  ამ მდგომარეობამდე მიგვიყვანა ხელისუფლების მთელი რიგი ორგანოების მხრიდან აბსოლუტურად არასწორმა მიდგომამ ზოგადად სისტემის მიმართ და სახალხო დამცველის მთელი რიგი მოწოდებების და ანგარიშების მიმართ არაადეკვატურმა რეაქციებმა.

ჩვენს მიერ მიწოდებულ შესაძლო წამების, არაადამიანური ან/და ღირსებისშემლახავი მოპყრობის ფაქტების მიმართ საგამოძიებო ორგანოები უმრავლეს შემთხვევაში მხოლოდ ფორმალურად იწყებდნენ გამოძიებას და აღნიშნულ ფაქტებს  სათანადო რეაგირება არასოდეს მოჰყოლია, გარდა ერთეული გამონაკლისი შემთხვევებისა, რაც გარკვეულწილად მსგავსი დანაშაულებისათვის წამახალისებელ ფაქტორადაც იქცა.

ჩვენს მიერ გამოქვეყნებული მონიტორინგის შედეგებს პატიმართა მიმართ მოპყრობის კუთხით სათანადო ყურადღებას არ უთმობდა სასჯელაღსრულების, პრობაციისა და იურიდიული დახმარების საკითხთა სამინისტროც. სამწუხაროდ სამინისტრო ორიენტირებული იყო არა ამ პრობლემების მოგვარებაზე, არამედ დაფარვაზე.

ის პირები, რომლებიც მოხსენიებულნი იყვნენ ჩვენს ანგარიშებში როგორც პატიმართა უფლებადამრღვევები, კვლავ აგრძელებდნენ საქმიანობას სასჯელაღსრულების დაწესებულებებში, ხოლო დაუსჯელობის სინდრომის დამკვიდრება, კიდევ უფრო ამძაფრებდა მათ მიერ ჩადენილი სამართალდაღრევათა შინაარს. პასუხისგებაში მიცემული პირებიდან რამოდენიმე პირდაპირ იყო მოხსენიებული სახალხო დამცველის ანგარიშებში, როგორც პატიმართა მიმართ არაადამიანური და ღირსების შემლახავი მოპყრობის განმახორციელებლები, მათ შორის გლდანის #8 სასჯელაღსრულების დაწესებულების რეჟიმის განყოფილების უფროსი ოლეგ ფაცაცია, რომლის შესახებ ინფორმაცია ჯერ კიდევ 2010 წლის საპარლამენტო ანგარიშში იყო მოცემული.

უკვე ყველასათვის ცნობილია, რომ მთავარმა პროკურატურამ დაიწყო წინასწარი გამოძიება აღნიშნულ ფაქტებთან დაკავშირებით.

იმისათვის რათა საზოგადოებას მიეწოდებოდეს სრული ინფორმაცია და ქონდეს ნდობა გამოძიების პროცესის მიმართ, სახალხო დამცველი მიმართავს მთავარ პროკურორს, სრულად იყოს ინფორმირებული გამოძიების მიმდინარეობის შესახებ და მას პირდად მიეცეს შესაძლებლობა  განახორციელოს მონიტორინგი გამოძიების პროცესზე, რათა არც ერთი პირის მიერ ჩადენილი დანაშაული არ დარჩეს ადეკვატური რეაგირების გარეშე.

სახალხო დამცველის ოფისი მკაცრად გააკონტროლებს გამოძიების მიმდინარეობის პროცესს და დეტალური ინფორმაციის მიღებას შეეცდება, როგორც პასუხისგებაში მიცემული პირების, ასევე ჩატარებული ან მიმდინარე საგამოძიებო მოქმედებების შესახებ. აღნიშნული ინფორმაციის მოთხოვნით წერილი მთავარ პროკურორს უკვე გაეგზავნა.

გუშინ, ვიდეო ჩანაწერების გავრცელებისთანავე, სახალხო დამცველის ოფისი მუშაობის საგანგებო რეჟიმზე გადავიდა. პრევენციის და მონიტორინგის დეპარტამენტის ყველა თანამშრომელი სისტემატურ მონიტორინგს ატარებს სასჯელაღსრულების დაწესებულებაში, რომელიც კვლავ გაგრძელდება. ჩვენს მიერ განხორციელებული რეაგირებების შესახებ სისტემატურად ვაწვდით ინფორმაციას მედიასაშუალებებს.

ჩვენი წარმომადგენლებმა გუშინ და დღეს მთელი საქართველოს მასშტაბით განახორციელეს მონიტორინგი სასჯელაღსრულების სისტემაში. ისინი იმყოფებოდნენ გლდანის N8, ზუგდიდის N4, ბათუმის N3 და ქუთაისის N2 დაწესებულებებში. ამჟამად ყველა ამ დაწესებულებაში სიმშვიდეა. გავრცელებული ინფორმაცია, რომლის მიხედვითაც პატიმრებს ფანჯრები ამოუქოლეს, სიმართლეს არ შეესაბამება. ამავდროულად გაცნობებთ, რომ ვიზიტების დროს 2–ჯერ იქნა მონახულებული თამაზ თამაზაშვილიც.

სახალხო დამცველის ოფისის წარმომადგენლები ახდენენ იმ პირთა იდენტიფიცირებას, რომლებიც სასჯელაღსრულების მოხელეთა მიერ წამების, არაადამიანური და დამამცირებელი მოპყრობის მსხვერპლნი გახდნენ, რათა მოხდეს მათი უსაფრთხოების უზრუნველყოფა და ფსიქორეაბილიტაცია.

ასევე კიდევ ერთხელ გაცნობებთ, რომ სახალხო დამცველის ოფისში მოქმედებს ცხელი ხაზი (223 44 99), სადაც დაკავშირება შეუძლია პატიმართა ოჯახის წევრებს. ჩვენს მიერ, შემოსული ზარების შესაბამისად, უკვე გადამოწმდა ათეულობით მსჯავრდებულის მდგომარეობა და ინფორმაცია მიეწოდა შესაბამის პირებს.

როგორც უკვე მოგეხსენებათ, საქართველოს სახალხო დამცველი საქართველოში არ იმყოფება. ის  სამუშაო ვიზიტიდან საქართველოში18 სექტემბერს უნდა დაბრუნებულიყო, მაგრამ ჯანმრთელობის მდგომარეობის მკვეთრი გაუარესების გამო აღნიშნული ვერ მოხერხდა. სახალხო დამცველი საქართველოში დაბრუნების შემდეგ დამატებით გამართავს ბრიფინგს და დეტალურად უპასუხებს ყველა შეკითხვას.

დამატებით იხილეთ იმ პირთა სია, რომლებიც სხვადასხვა დროს სახალხო დამცველის ანგარიშებში მოხსენიებულნი იყვნენ, როგორც პატიმართა მიმართ სხვადასხვა სახის ძალადობის განმახორციელებლები.

არასათანადო მოყრობის ფაქტები სასჯელაღსრულების დაწესებულებებში – 2010 წლის საპარლამენტო ანგარიშში

1.      მსჯავრდებულთა და ბრალდებულთა სამკურნალო დაწესებულება:
დირექტორის მოადგილე, სარეჟიმო განყოფილების უფროსი, ასევე დაწესებულების თანამშრომლები – ავთო პოპიაშვილი და გიორგი ბიწაძე,
2.      დაბა ქსნის N15 დაწესებულების დირექტორის მოადგილე გიორგი კოხრეიძე და რეჟიმის უფროსი ლევან ლეჟავა,
3.      დაბა ქსნის N15 დაწესებულების თანამშრომლები – ქიტესა გულისაშვილი, ლევან ლეჟავა, გელა იოსავა, ვინმე ლექსო, კახა, ნიკა და ლევანი.
4.      დაბა ქსნის N15 დაწესებულების თანამშრომლი – ვინმე ვიტალი

არასათანადო მოყრობის ფაქტები სასჯელაღსრულების დაწესებულებებში – 2011 წლის საპარლამენტო ანგარიშში

1.      ქუთაისი N2 დაწესებულება
დიმიტრი ჯიჭონაია
სოციალური სამსახურის უფროსი – ირაკლი ჯიშკარიანი
რეჟიმის უფროსი – გაგა ლიპარტელაინი
კონტროლიორი – ვინმე ბესო
თანამშრომლები – რომან რობაქიძე, აჩიკო ტაბატაძე, მიშა გიგაური, ვინმე მამუკა და ანზორი.

2.      გლდანის N8 დაწესებულება
„ანგო“
„ხონსკი“
ბექა მჟავანაძე
ოლეგი ( სავარაუდოდ უკვე ბრალდებული ოლეგ ფაცაცია)

3.      გლდანის N18 დაწესებულება
გიორგი ავსაჯანიშვილი
ალექსანდრე თოლორდავა
ვაჟა ცხვედიანი

4.      ქსნის N15 დაწესებულება
დიმა ჩხაიძე

წყარო: http://ombudsman.ge

საქართველოს სახალხო დამცველის საგანგებო განცხადება

საქართველოს სახალხო დამცველი კიდევ ერთხელ მოუწოდებს სამართალდამცავ ორგანოებს, დაუყოვნებლივ დეტალურად გამოიძიონ სასჯელაღსრულების სისტემაში მომხდარი არასათანადო მოპყრობის ფაქტები, მათ შორის, ის საქმეები, რომლებიც ფიგურირებს სახალხო დამცველის და პრევენციის ეროვნული მექანიზმის ანგარიშებში და ის ფაქტები, რომელთა ამსახველი ვიდეოკადრები საზოგადოებამ გუშინ იხილა.

მედიასაშუალებების მიერ გავრცელებულ ვიდეოკადრებში ფიგურირებენ სასჯელაღსრულების N8 დაწესებულების თანამშრომლები, ხელმძღვანელობა, ასევე სასჯელაღსრულების დეპარტამენტის თანამშრომლები, მათ შორის N8 დაწესებულების დირექტორი დავით ხუჭუა, დირექტორის მოადგილე ვიქტორ ყაჭეიშვილი, რეჟიმის უფროსი ოლეგ ფაცაცია, ამავე დაწესებულების უსაფრთხოების თანამშრომელი გიორგი ავსაჯანიშვილი, სასჯელაღსრულების დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე გაგა მკურნალიძე, სასჯელაღსრულების დეპარტამენტის თანამშრომელი გიორგი კინწურაშვილი და სხვა პირები, რომელთა სახელები ფიგურირებს სახალხო დამცველის ანგარიშებშიც.

სახალხო დამცველი შეახსენებს სამართალდამცავ ორგანოებს, რომ აღნიშნული ფაქტები გლდანის N8 დაწესებულებაში რეგულარულ ხასიათს ატარებს. პრაქტიკულად გახსნის დღიდან აღნიშნულ დაწესებულებაში პატიმრების მიმართ სისტემატურად ხორციელდება სხვადასხვა სახის არასათანადო, დამამცირებელი და არაადამიანური მოპყრობა, რის თაობაზეც სახალხო დამცველის არაერთ ანგარიშში დეტალურადაა საუბარი. არაერთ ასეთ ფაქტზე სახალხო დამცველმა დაუყოვნებელი და ეფექტური გამოძიების მოთხოვნით მიმართა საქართველოს მთავარ პროკურატურას, თუმცა დღემდე ამ ფაქტების გამოძიება და დამნაშავეების დასჯა არ მომხდარა.

გარდა ამისა, სახალხო დამცველი კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს იმ გარემოებას, რომ სამწუხაროდ, გლდანის N8 დაწესებულება, არასათანადო მოპყრობის მხრივ, არ წარმოადგენს გამონაკლისს სასჯელაღსრულების სისტემაში. მსგავს პრობლემებთან გვაქვს საქმე ქუთაისის N2, მსჯავრდებულთა და ბრალდებულთა N18, ქსნის N15 დაწესებულებებში. აღნიშნულის თაობაზე სახალხო დამცველმა არაერთხელ გაავრცელა საგანგებო განცხადება, რასაც სათანადო რეაგირება არ მოყოლია.

სახალხო დამცველი იმედოვნებს, რომ ამჯერად სამართალდამცავი ორგანოები ყველაფერს გააკეთებენ იმისთვის, რომ გამოვლინდეს და სათანადოდ დაისაჯოს ყველა ის პირი, რომელიც მონაწილეობდა პატიმრების ცემასა და მათ მიმართ არაადამიანურ და დამამცირებელ მოპყრობაში, ასევე, ის პირებიც, ვისი მდუმარე თანხმობითაც ხორციელდებოდა ზემოაღნიშნული.